تبلیغات
صراطُ الأقوَم - از مباهله بدانیم...

صراطُ الأقوَم

...هرچه دارم همه از عترت و قرآن دارم

«انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی اهل بیتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا ابداً ولن یفترقا حتی یردا علیّ الحوض»“همانا من در میان شما پس از خود، دو بار سنگین را به امانت می‌گذارم: کتاب خدا و عترت و اهل بیتم. تا زمانی که به این دو تمسک بجویید، گمراه نخواهید شد. این دو از هم جدا نمی‌شوند تا زمانی که در حوض کوثر بر من وارد شوند”./مستدرک الوسائل ج11ص372 صراطُ الأقوَم .

«فَمَن حاجَّکَ فیهِ مِن بَعدِ ما جاءَکَ مِنَ العِلمِ فَقُل تَعالَوا نَدعُ اَبناءَنا وَ اَبناءَکُم وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُم وَ اَنفُسَنا وَ اَنفُسَکُم ثُمَّ نَبتَهِل فَنَجعَل لَعنَةَ اللّهِ عَلی الکاذِبینَ؛ پس هرگاه بعد از علم و دانشی که (درباره مسیح) به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به مجادله برخیزند، به آنان بگو: بیایید ما و شما، فرزندان، زنان و نفوس خود را فرا خوانیم، آن‌گاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغ‌گویان قرار دهیم.» (سوره آل عمران، آیه 61)
این آیه شریفه که به آیه مباهله مشهور است در این شماره مورد استفاده و استناد قرار گرفته و معرفی می‌شود.


معنای مباهله
مباهله در کتاب‌های لغت به معنای نفرین کردن به یکدیگر است‌1؛ از دیر باز، هرگاه فردی می‌خواست حقانیت خود را به اثبات برساند و طرف مقابل خود را (دشمنش را) محکوم نماید، پیشنهاد مباهله می‌داد. آنگاه یک‌دیگر را نفرین می‌کردند، هر کدام که نفرینش اثر می‌کرد، قطعاً حقانیت خود را ثابت کرده بود.

کیفیت مباهله
برای انجام مباهله، دو طرف مباهله، پنجه در پنجه یک‌دیگر می‌اندازند، به طوری‌که انگشتان هر دو نفر بصورت شبکه در می‌آید. سپس چنین می‌گویند: 
«اللّهمّ رَبَّ السمواتِ السَّبع وَ الأرَضینَ السَّبع وَ رَبّ العَرش العَظیم، إن کان فلان جَحَدَ الحقّ وَ کَفَرَ بهِ فَأنزِل علیه حُسباناً من السماءِ و عَذاباً ألیماً؛ بار الها! ای پروردگار هفت آسمان و زمین! و ای خدای عرش بزرگ! چنانچه فلانی منکر حق است و به آن کافر می‌باشد، پس عذابی دردناک و آتشی سوزاننده از آسمان بر او فرو فرست.»2
زمان خاص مباهله
انجام مباهله از هنگام طلوع فجر تا طلوع خورشید می‌باشد.3
رابطه آیه مباهله با اهل بیت‌(علیهم السلام)
تردیدی نیست که رسول خدا‌(صلی الله علیه و آله) در حادثه تاریخی مباهله، حضرت علی(علیه السلام)، فاطمه زهرا(سلام الله علیها) و امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام) را فرا خواند تا به همراه آنان، مباهله با مسیحیان نجران را انجام دهد.
عالمان و مفسّران شیعه و سنّی در کتاب‌های تفسیر، حدیث و تاریخ خود نقل کرده‌اند که: رسول خدا(صلی الله علیه و آله) اهل بیت خود را امام علی(علیه السلام)، حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)، امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام) معرفی فرموده است. 
این مطلب از سوی شش امام معصوم (امام علی، امام حسن، امام صادق، امام کاظم، امام رضا و امام هادی (علیهم‌السلام)) و نُه شخصیت از اصحاب پیامبر خدا‌(صلی الله علیه و آله) و پنج نفر از تابعین روایت شده است.4
به عنوان نمونه در کتاب صحیح مسلم و کتاب سنن ترمذی چنین روایت شده است: 
هنگامی‌که آیه مباهله نازل گردید، پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) علی، حسن، حسین(علیهم السلام) و فاطمه(سلام الله علیها) را فرا خواند و فرمود: «اَللّهُمَّ هؤُلاءِ أَهلی؛ خدایا! اینان اهل من و خانواده من هستند.»‌5
مرحوم بلاغی در کتاب تفسیرش پیرامون علت انتخاب حضرت زهرا(سلام الله علیها) به عنوان نساءنا و حضرت امام علی(علیه السلام) به عنوان أنفسنا می‌گوید:
مقصود از نساءنا با اهمّیت‌ترین فرد از زنان می‌باشد که سزاوار معرفی است، به طوری‌که رابطه خانوادگی‌اش، نا گسستنی باشد، مانند: مادر، خواهر و دختر؛ نه همسر که با ازدواج، داخل حوزه خانواده می‌شود و با طلاق از حوزه خانواده دور می‌گردد.
بر همین اساس، پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) دخترش، حضرت زهرا(سلام الله علیها) را انتخاب فرمود و هیچ‌یک از همسرانش را بر‌نگزید.
انتخاب حضرت امام علی(علیه السلام) هم براین اساس بوده است که أنفسنا (نفوس خود) می‌بایست شخصیتی گران‌سنگ و مهم باشد تا وجودش در تأثیر گذاری و فضیلت، به‌سان وجود پیامبر و یا نزدیک‌ترین انسان‌ها از نظر قرب معنوی و الهی به او باشد، تا گفتن: «هذا نفسی؛ این انسان، خود من است.» صحیح باشد.6
از این رو خداوند متعال به پیامبرش دستور می‌دهد که امام علی(علیه السلام) را نفس خود بنامد تا برای همه مردم روشن شود که امام علی(علیه السلام) یک فرد عادی نیست و نه تنها پس از پیامبر، بهترین و با فضیلت‌ترین فرد امت است، بلکه شایستگی کامل ولایت و امامت بر مسلمین را داراست.7
آیا اکنون می‌توان باور کرد که خدا به پیامبرش دستور داده باشد تا فردی را بدون چنین شرایطی، نفس خود معرفی کند و او را به میدان مباهله بیاورد؟! هرگز!
1 . مجمع البحرین، ج 1، ص 258، ریشه: بَ هَ لَ. 
2 . همان
3 . همان
4 . آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن؛ ج 1، ص‌291.
5 . احقاق الحق؛ ج 30،صفحه 21.
6 . آلاء الرحمن؛ ج 1،ص 290.
7 . همان؛ ص 291.




طبقه بندی: پیامبرشناسی، امام شناسی، امام علی (علیه السلام)، حضرت زهرا(سلام الله علیها)، امام حسن(علیه السلام)، امام حسین(علیه السلام)، براهین شیعه، قرآن و احادیث،

[ پنجشنبه 1391/08/18 ] [ 03:23 ] [ سعید عسگری ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه