تبلیغات
صراطُ الأقوَم - امامت حضرت جواد(علیه السلام)

صراطُ الأقوَم

...هرچه دارم همه از عترت و قرآن دارم

«انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی اهل بیتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا ابداً ولن یفترقا حتی یردا علیّ الحوض»“همانا من در میان شما پس از خود، دو بار سنگین را به امانت می‌گذارم: کتاب خدا و عترت و اهل بیتم. تا زمانی که به این دو تمسک بجویید، گمراه نخواهید شد. این دو از هم جدا نمی‌شوند تا زمانی که در حوض کوثر بر من وارد شوند”./مستدرک الوسائل ج11ص372 صراطُ الأقوَم .

عدّه‏اى در مورد امامت حضرت جواد(علیه السلام) در خردسالى، از حضرت رضا(علیه السلام) سؤال كردند، آن حضرت به آنها كه به قرآن معتقد بودند، ماجراى نبوّت حضرت عیسى(علیه السلام) را در خردسالى به عنوان شاهد ذكر كرد، در این مورد دو روایت  ذكر مى‏كنیم: 

1ـ صفوان بن یحیى مى‏گوید: به حضرت رضا(علیه السلام) عرض كردم؛ قبل از تولّد حضرت جواد(علیه السلام) در مورد جانشین شما مى‏پرسیدیم، مى‏فرمودى خداوند پسرى را به من عنایت مى‏كند. اكنون خداوند حضرت جواد(علیه السلام) را به شما داده است، و چشم‏هاى ما را به وجود او روشن نموده است، خداوند آن روز را كه شما از دنیا بروید براى ما نیاورد، ولى اگر حادثه‏اى رخ داد، به چه كسى رجوع كنیم؟ (امام بعد از شما كیست؟) حضرت رضا(علیه السلام) به پسرش حضرت جواد(علیه السلام) كه در مقابلش ایستاده بود اشاره كرد و فرمود: «به این مراجعه كنید». 

عرض كردم فدایت گردم، این پسر سه سال دارد؟ فرمود: «وَ ما یَضُرُّهُ مِنْ ذلِكَ، فَقَدْ قامَ عیسى بِالْحُجَّةِ وَ هُوَ ابْنُ ثَلاثَ سِنِینً؛ چه مانعى دارد! عیسى سه ساله بود كه به حجّت قیام كرد (و نبوّت خود را آشكار نمود». 

2ـ خیرانى مى‏گوید: پدرم گفت در خراسان، در محضر حضرت رضا(علیه السلام) بودم، شخصى از آن حضرت پرسید: «اگر براى شما پیشامدى رخ داد، پس از شما امام مردم كیست؟ امام رضا(علیه السلام) در پاسخ فرمود: «پسرم ابوجعفر (حضرت جواد) است». گویى پرسش كننده از شنیدن این پاسخ ـ از این رو كه حضرت جواد(علیه السلام) كودك بود و حدود هفت سال داشت ـ قانع نشد، حضرت رضا(علیه السلام) به او فرمود: «خداوند حضرت عیسى(علیه السلام) را در كمتر از سنّ ابوجعفر (حضرت جواد) به عنوان پیامبر شریعت تازه‏اى برگزید.2 بنابراین، چه مانعى دارد كه همان خدا ابوجعفر را در خردسالى به امامت برساند. توضیح این كه: در آیه 30 سوره مریم به این مطلب تصریح شده كه حضرت عیسى(علیه السلام) در گهواره با بیان گویا چنین گفت: «اِنّی عَبْدُاللّهِ آتانِىَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِی نَبِیّا؛ من بنده خدایم، او كتاب آسمانى به من عنایت فرموده و مرا پیامبر قرار داده است». 
بنابراین، وقتى حضرت عیسى در گهواره براى ابلاغ شریعت تازه به مقام پیامبرى برسد، چه اشكالى دارد كه به اراده خداوند، حضرت جواد(علیه السلام) در هفت سالگى، به مقام رهبرى، آن هم در مورد شریعت پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) كه بیش از دو قرن از آغاز آن با داشتن چندین رهبر مى‏گذرد، برسد.  
مسأله امامت حضرت جواد(علیه السلام) در خردسالى، در عصر امامت حضرت جواد(علیه السلام) نیز مطرح بود، حتّى این مسأله را از خود آن حضرت مى‏پرسیدند. گفته‏اند شخصى همین سؤال را به صورت اعتراض از آن حضرت پرسید، او در پاسخ فرمود: خداوند به داود(علیه السلام) وحى كرد تا پسرش سلیمان را كه در آن وقت كودك و چوپان بود، جانشین خود سازد، دانشمندان و عابدان بنى‏اسرائیل، آن را نپذیرفتند، و گفتند سلیمان خردسال است. خداوند با نشان دادن اعجازى، شایستگى سلیمان را آشكار ساخت، و همین امر موجب شد كه عالمان و عابدان بنى‏اسرائیل نزد داود(علیه السلام) آمدند، و جانشینى سلیمان را پذیرفتند.3 
در موردى دیگر، امام جواد(علیه السلام) در پاسخ اعتراض‏كنندگان، این آیه را خواند: «قُلْ هذِهِ سَبِیلِى اَدْعُوا اِلَى اللّهِ عَلى بَصِیرَةٍ اَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِى؛ بگو این راه من است كه من و پیروانم با بصیرت كامل همه مردم را به سوى خدا دعوت مى‏كنم».4 
آن گاه امام جواد(علیه السلام) فرمود: «سوگند به خدا در آغاز بعثت، جز مولا على(علیه السلام) از پیامبر(صلی الله علیه و آله) پیروى نكرد، با این كه او در آن وقت نُه سال داشت، من نیز اكنون نُه سال دارم».5 
استدلال امام جواد(علیه السلام) به ایمان آوردن حضرت على(علیه السلام) در نُه سالگى بر این اساس است كه حضرت على(علیه السلام) در این سنّ و سال، پیرو كامل پیامبر(صلی الله علیه و اله) بود، و شایستگى كسب ایمان كامل را پیدا كرد، با توجّه به این كه بر اساس روایات شیعه و اهل‏تسنّن، پیامبر(صلی الله علیه و آله) در آغاز بعثت، در مجلسى كه خویشانش را دعوت كرده بود، و در میان آنها تنها على(علیه السلام) ایمان خود را آشكار ساخت، پیامبر(صلی الله علیه و آله) در همان مجلس على(علیه السلام) را جانشین خود معرّفى نمود.6 
تحلیل و بررسى 
در مورد پاسخ این سؤال كه چگونه انسان خُرد سال به مقام امامت مى‏رسد، ما دو راه در پیش داریم: 
1ـ به آنان كه به خداى قادر و حكیم معتقدند، مى‏گوییم: چه مانعى دارد خداوند با آن قدرت و حكمت مطلقه‏اى كه دارد، براساس مصالحى، شخصى را در خردسالى به مقام نبوّت یا امامت برساند، چنان كه مطابق قرآن، خداوند حضرت عیسى و یحیى(علیهماالسلام) را در دوران كودكى به مقام نبوّت رسانید؛ و به استناد قرآن عیسى(علیه السلام) در گهواره سخن گفت و فرمود: «من بنده خدایم، خداوند به من كتاب آسمانى داد و مرا پیامبر نمود».7 و خداوند در مورد یحیى(علیه السلام) فرمود: «یا یَحیى خُذ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ و آتیناهُ الْحُكْمَ صَبِیّا؛8 اى یحیى! كتاب (خدا) را با قوّت بگیر، و ما فرمان نبوّت را در كودكى به او دادیم». 
امام جواد(علیه السلام) براى یكى از یاران خود به نام على بن اسباط، به همین آیه استدلال كرد، و پس از ذكر آیه فرمود: «خداوند كارى را كه در مسأله امامت كرده؛ همانند كارى است كه در مسأله نبوّت كرده است، همان گونه كه ممكن است خداوند حكمت را در چهل سالگى به انسانى بدهد، ممكن است كه حكمت را در كودكى به انسانى دیگر عطا فرماید».9 
2ـ در طول تاریخ دیده شده است كه برخى از كودكان رشد فكرى فوق‏العاده‏اى داشته‏اند، گاه افرادى در سنین كم‏تر از ده سال، نابغه شده‏اند و از رشد و عقل و درك ممتاز و استثنایى برخوردار بوده‏اند، این موضوع بیان‏گر آن است كه شایستگى مقام‏هاى ارجمند، مانند مقام امامت براى بعضى از كودكان محال نیست كه آن را غیر ممكن سازد، در این زمینه نمونه‏هاى فراوان وجود دارد، كه براى تقریب اذهان به ذكر نمونه زیر مى‏پردازیم.

ــــــــــــــــــــ 
1) محمّد بن یعقوب كلینى، اصول كافى، ج1، ص322. 
2) همان. 
3 ) اقتباس از همان، ص383. 
4 ) یوسف (12) آیه 108. 
5 ) محمد بن یعقوب كلینى، اصول كافى، ج1، ص384. 
6 ) قاضى نورالله شوشترى، احقاق الحق، ج4، ص62 (به نقل از مدارك متعدّد اهل تسنّن). 
7 ) مریم(19) آیه 30. 
8 ) مریم (19) آیه 12 ـ مطابق مفهوم بعضى از روایات، منظور از حكم در آیه بالا، مقام نبوّت است (اصول كافى، ج1، ص382). 
9 ) محمد بن یعقوب كلینى، اصول كافى، ج1، ص494. 





طبقه بندی: امام شناسی، امام جواد(علیه السلام)، براهین شیعه، قرآن و احادیث،

[ جمعه 1392/07/12 ] [ 00:27 ] [ سعید عسگری ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه