تبلیغات
صراطُ الأقوَم - مستنداتی از اهل سنت!

صراطُ الأقوَم

...هرچه دارم همه از عترت و قرآن دارم

«انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی اهل بیتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا ابداً ولن یفترقا حتی یردا علیّ الحوض»“همانا من در میان شما پس از خود، دو بار سنگین را به امانت می‌گذارم: کتاب خدا و عترت و اهل بیتم. تا زمانی که به این دو تمسک بجویید، گمراه نخواهید شد. این دو از هم جدا نمی‌شوند تا زمانی که در حوض کوثر بر من وارد شوند”./مستدرک الوسائل ج11ص372 صراطُ الأقوَم .

مستنداتی از اهل سنت دال بر مجوز زیارت، بوسیدن، توسل به قبور، بیعت با چوب‌دستی. .. حتی نوشیدن آب غسل میت (؟!) ایفاد می‌گردد. 
-بلال، موذن پیامبر، رسول خدا را در خواب دید كه به او مى فرماید: اى بلال، این چه جفایى است ؟آیا وقت آن نشده كه به زیارت من آیى؟ بلال بیدار شد و ندوهگین و ترسان گشت. بر مركب خود سوارشده به زیارت قبر پیامبر در مدینه آمد و شروع كرد به گریستن و صورت بر قبر پیامبر مالیدن. چون حسن و حسین علیهم‌السلام آمدند، آن دو را درآغوش كشید و بوسید. 
تاریخ طبرى، ج 1 ص 161 و 169 - معجم البلدان، ج 3 ص 2 8 - تاریخ ابن كثیر،ج 1 ص 174 و 197 
مستدرك حاكم، ج 4 ص 515 - وفاء الوفاء، ج 2 ص 41 
-مروان روزى مردى را دید كه صورت و پیشانى بر قبر پیامبر نهاده است. گردن او را گرفت و گفت : مى دانى چه مى كنى ؟وقتى سربلند كرد، دید ابوایوب انصارى است. ابوایوب گفت : آرى ! من سراغ سنگ نیامده ام، سراغ رسول الله آمده ام. از آن حضرت شنیدم كه مى فرمود: بر دین گریه نكنید وقتى كه شایستگان عهده دار آن شوند، بلكه زمانى بر دین گریه كنید كه نااهلان عهده دار و والى آن گردند! 
 
مستدرك حاكم، ج 4 ص 515 - وفاء الوفاء، ج 2 ص 41 
الفقه على المذاهب الاربعه، ج 1 ص 421 
المنهاج، محیى الدین نورى شافعى، ج 1 ص 357 چاپ شده در حاشیه شرح مغنى. 
تاریخ طبری، ج 1 ص 8 – العرائس ثعلبى، ص 29. 
حاشیه ابى الاخلاص حنفى، ج 1 ص 168 در حاشیه دررالحكام. 
تاریخ طبرى، ج 1 ص 161 و 169 - معجم البلدان، ج 3 ص 2 8 - تاریخ ابن كثیر، ج 1 ص 174 و 197. 
- ابن منكدر (از تابعین، متوفاى 13 ) همراه اصحابش مى نشست و گاهى كه تشنگى سراغش مى‌آمد، درهمان لحظه برخاسته صورت برقبر پیامبر مى‌نهاد و درمقابل اعتراض همراهانش، مى‌گفت : از قبر پیامبر شفا مى‌گیرم. وى گاهى به صحن مسجد مى‌آمد و در جاى خاصى بر زمین مى‌خوابید، علت را كه مى‌پرسیدند، مى‌گفت : خودم دیدم كه پیامبر در همین جا خوابیده بود. 
وفاء الوفاء، ج 2 ص 444 
المغنى، ج 1 ص 495، درباره چاه‌هاى مدینه - الوفاء الوفاء، ج 2 ص 119 تا 149 
الفقه على المذاهب الاربعه، ج 1 ص 421 
تاریخ طبرى، ج 1 ص 161 و 169 - معجم البلدان، ج 3 ص 2 8 - تاریخ ابن كثیر، ج 1 ص 174 و 197. 
عبدالله بن احمد حنبل مى گوید از پدرم درباره حكم كسى كه به منبر رسول خدا دست مى كشد و تبرك مى جوید و آن را مى بوسد و با قبرنیز همین كار را مى كند تا ثواب ببرد، پرسیدم. گفت : اشكالى ندارد. 
مستدرك حاكم، ج 4 ص 515، - وفاء الوفاء، ج 2 ص 41 
عبدالله بن عمر، هنگام زیارت قبر پیامبر، دست راست را روى قبر مى‌نهاد و بلال حبشى چهره برآن مى‌نهاد. روشن است كه علاقه زیاد و عشق و محبت به این كار فرمان مى‌دهد و این نوعى احترام و بزرگداشت است و مردم به تناسب شوقشان حالات متفاوتى دارند. بعضی‌ها وقتى قبر را مى بینند، بى اختیار به سمت آن مى شتابند، برخى هم با تاخیر و درنگ، و همه محل خیرند. 
تاریخ بغداد، خطیب بغدادى، ج 1 ص 146 - تاریخ الشام، ابن عساكر، ج 6 ص  1 8 
المنتظم، ابن جوزى، ج 5، ص 99 
سنن ابن داود، ج 2 ص 72 - صحیح بخارى، ج 2 ص 247 
-محمد بن احمد رملى، از بزرگان شافعیه در «شرح منهاج» گفته است : سایه‌بان گذاشتن روى قبرو بوسیدن صندوق قبر و لمس كردن آن هنگام زیارت، مكروه است، مگر آن كه به قصد تبرك باشد، هم‌ چنان كه فتوا داده‌اند اگر كسى در اثر ازدحام نمی‌تواند حجرالاسود را لمس كند، با عصا به آن اشاره كند، آن گاه عصا را ببوسد. 
-مناقب خوارزمى، ص 252، - فرائد السمطین، باب اول - مستدرك حاكم، ج 3 ص 151. (این مطلب از الغدیر، ج 1 ص 3 نقل شده است). 
- فتوای ابن حنبل : ابن جماعه شافعی می گوید : عبد الله بن احمد حنبل این روایت را از پدرش نقل كرده است : « از پدرم در باره مردی كه منبر و قبر رسول خدا ( صلّی الله علیه وآله ) را برای ثواب مس می كرد و تبرك می جست و می بوسید پرسیدم، در جواب گفت : اشكالی ندارد. (وفاء الوفاء، ج 4، ص 1414) 
-عبدالله، فرزند احمد بن حنبل می گوید: از پدرم پرسیدم: مسّ منبر رسول الله و تبرّک با مس کردن آن، و بوسیدن و یا مسّ و متبرّک شدن به قبر شریف و یا بوسیدن آن به قصد ثواب، چه حکمی دارد؟ پدرم گفت: هیچ اشکالی ندارد. (الجامع فی العلل و معرفة الرجال، ج2، ص32 - وفاءالوفا، ج4، ص1414) 
-رملی شافعی می گوید: تبرّک جستن به قبر پیامبر و یا عالم و یا اولیا جایز است و بوسیدن و استلام آن ایرادی ندارد. (کنز المطالب، ص 219) 
-محب الدین طبری شافعی گوید: بوسیدن قبر و دست گذاشتن روی آن جایز است و سیره و عمل علما و صالحان بر آن است. (اسنی المطالب، ج1، ص331) 
- زرکشی: تربت قبر حمزه از حکم منع برداشتن خاک حرمین، استثنا شده است، زیرا اتفاق همگان بر جواز نقل آن برای معالجه صداع است.، وفاء الوفا، ج1، ص69) 
- سُبکی می گوید: مردم سمرقند به قدری از خاک قبر بخاری برداشتند که قبر ظاهر شد به طوری که نمی شد جلوی مردم را گرفت تا این که ضریح مانندی را بر روی قبر گذاشتند! (طبقات الشافعیه، ج2، ص233 - سیر اعلام النبلاء، ج12، ص467) 
- ابن کثیر می گوید: تشییع کنندگان دستمال و عمامه‌های خود را به عنوان تبرک روی جنازه ابن تیمیه انداختند... و آب غسل او را به عنوان تبرک نوشید! (البدایة و النهایه، ج14، ص136) 
- محمد بن مؤمل شاگرد ابن خُزیمه که شیخ بخاری و مسلم و به اصطلاح شیخ الاسلام است می گوید: به همراه استادم ابن خزیمه و جمعی از اساتید به زیارت بارگاه قبر علی بن موسی الرضا(ع) در طوس رفتیم، استادم ابن خزیمه چنان در برابر آن بقعه متبرکه تعظیم و تواضع کرد که همگی در شگفت ماندیم. (تهذیب التهذیب، ج7، ص339) 
-ابو علی خلال، شیخ حنابله، می گوید: هرگاه مشکلی بر من عارض شود، قبر موسی بن جعفر(ع) را زیارت می کنم و به ایشان متوسل می شوم و خداوند مشکل مرا آسان می کند. (تاریخ بغداد، ج1، ص 12 ) 
-محمد بن ادریس شافعی به قبر ابو حنیفه، و احمدبن حنبل به قبر شافعی متوسل می شد. (مناقب ابی حنیفه، ج2، ص199) 
مسلمانان، به قبر ابو ایوب انصاری متوسل می شدند و برای طلب باران به قبر او پناه می بردند. (مستدرک حاکم، ج3، ص 518)



طبقه بندی: پیامبرشناسی، امام شناسی، براهین شیعه، قرآن و احادیث،

[ دوشنبه 1392/05/28 ] [ 17:04 ] [ سعید عسگری ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه