تبلیغات
صراطُ الأقوَم - نخستین پیروان هر دینی، بهترین‌ افراد آن امت نیستند!

صراطُ الأقوَم

...هرچه دارم همه از عترت و قرآن دارم

«انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی اهل بیتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا ابداً ولن یفترقا حتی یردا علیّ الحوض»“همانا من در میان شما پس از خود، دو بار سنگین را به امانت می‌گذارم: کتاب خدا و عترت و اهل بیتم. تا زمانی که به این دو تمسک بجویید، گمراه نخواهید شد. این دو از هم جدا نمی‌شوند تا زمانی که در حوض کوثر بر من وارد شوند”./مستدرک الوسائل ج11ص372 صراطُ الأقوَم .

طرح شبهه:
معمولا هر دینى نخستین پیروانش از بهترین‌های آن امت هستند؛ چنان كه حواریون بهترین‌های امت حضرت عیسی بودند ، پیروان نخستین دین اسلام نیز اینگونه بوده‌اند ؛ پس چگونه می‌توان به آن‌ها تهمت آتش زدن خانه دختر رسول خدا و ... را زد
نقد و بررسی:
مقصود از نخستین طرفداران كیست؟ 
باید دید كه مقصود از نخستین طرفداران كیست؟ آیا همه كسانى است كه در ابتدا به او ایمان آورده اند، یا نخستین نفر؟
اگر مقصود نخستین مومن باشد، صحیح است.
اگر مقصود نخستین نفر باشد، آری، همیشه در تاریخ آنچه ذكر شده است، نخستین نفرى كه به پیامبرى ایمان آورده است، یا بهترین و یا جزو بهترین افراد آن امت بوده است؛ نخسین كسى كه به ابراهیم (علیه السلام) ایمان آورد، لوط بود.
نخستین كسى كه به حضرت عیسى علیه السلام ایمان آورد یحیى (علیه السلام) بود؛ نخستین كسى كه به حضرت موسى (علیه السلام) ایمان آورد طبق آنچه اهل سنت نقل كرده اید، حزقیل (مومن آل فرعون)‌ بود؛ و نخستین كسى كه به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ایمان آورد،‌ در مردان امیرمؤمنان علی علیه السلام و در زنان، حضرت خدیجه (علیها السلام) بوده است.
اگر مقصود نخستین گروه مؤمنان باشد؟صحیح نیست:

اگر مقصود آن است كه نخستین مجموعه‌اى كه به یك پیامبر ایمان آوردند، بهترین افراد امت او هستند، این مطلب صحیح نیست و ماجراى تقاضاى آمدن غذاى آسمانى توسط حواریون حضرت عیسى شاهدى خوبى بر این مطلب است؛ حواریون به اقرار اهل سنت، نخستین كسانى بودند كه به عیسى ایمان آوردند:
والحواریون أصفیاؤه وهم أوّل من آمن به وكانوا اثنى عشر رجلاً 
(الزمخشری الخوارزمی، أبو القاسم محمود بن عمر جار الله، الكشاف عن حقائق التنزیل وعیون الأقاویل فی وجوه التأویل، ج 4، ص 528، تحقیق: عبد الرزاق المهدی، بیروت، ناشر: دار إحیاء التراث العربی؛
الأنصاری القرطبی، أبو عبد الله محمد بن أحمد (متوفای671هـ)، الجامع لأحكام القرآن، ج 18، ص 89، ناشر: دار الشعب – القاهرة؛
البیضاوی، ناصر الدین أبو الخیر عبدالله بن عمر بن محمد (متوفای685هـ)، أنوار التنزیل وأسرار التأویل (تفسیر البیضاوی)، ج 5، ص 335، ناشر: دار الفكر – بیروت؛
النسفی، أبی البركات عبد الله ابن أحمد بن محمود، تفسیر النسفی، ج 4، ص 244، طبق برنامه الجامع الكبیر).
اما خداوند متعال در باره آن‌ها مى‌فرماید:
إِذْ قَالَ الْحَوَارِیُّونَ یَا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ هَلْ یَسْتَطِیعُ رَبُّكَ أَنْ یُنَزِّلَ عَلَیْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ. المائده/ 112.
در آن هنگام كه حواریون گفتند: اى عیسى بن مریم! آیا پروردگارت مى‏تواند مائده‏اى از آسمان بر ما نازل كند؟ او (در پاسخ) گفت: از خدا بپرهیزید اگر با ایمان هستید!.
اما پس از نزول مائده عده‌اى از آنان کافر شدند.
قَالَ اللَّهُ إِنِّی مُنَزِّلُهَا عَلَیْكُمْ فَمَنْ یَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّی أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِینَ. المائده /115.
خداوند (دعاى او را مستجاب كرد و) فرمود: من آن را بر شما نازل مى‏كنم؛ ولى هر كس از شما پس از آن كافر گردد (و راه انكار پوید)، او را مجازاتى مى‏كنم كه احدى از جهانیان را چنان مجازات نكرده باشم!.
در ذیل این آیه اهل سنت روایات بسیارى دارند که عده‌اى از همین حواریون (بهترین یاوران عیسى و جزو نخستین کسانى که به وى ایمان آوردند) کافر شدند. 
وأخرج عبد بن حمید وابن جریر وأبو الشیخ عن عبد الله بن عمرو قال إن أشد الناس عذابا یوم القیامة من كفر من أصحاب المائدة...
شدید‌ترین عذاب در قیامت براى كسانى است كه تقاضاى مائده آسمانى كردند، سپس كافر شدند....
(الطبری، أبی جعفر محمد بن جریر (متوفای 310هـ)، جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج 7،‌ ص 136، ناشر: دار الفكر، بیروت – 1405هـ؛
الأنصاری القرطبی، أبو عبد الله محمد بن أحمد (متوفای671، الجامع لأحكام القرآن، ج 6،‌ ص 369، ناشر: دار الشعب – القاهرة؛
القرشی الدمشقی، إسماعیل بن عمر بن كثیر أبو الفداء (متوفای774هـ)، تفسیر القرآن العظیم، ج 2،‌ ص 117، ناشر: دار الفكر - بیروت – 1401هـ؛
السیوطی، عبد الرحمن بن الكمال جلال الدین (متوفای911هـ)، الدر المنثور، ج 3،‌ ص 237، ناشر: دار الفكر - بیروت – 1993؛
الشوكانی، محمد بن علی بن محمد (متوفای1255هـ)، فتح القدیر الجامع بین فنی الروایة والدرایة من علم التفسیر، ج 2،‌ ص 94، ناشر: دار الفكر – بیروت؛
الآلوسی البغدادی، العلامة أبی الفضل شهاب الدین السید محمود (متوفای1270هـ)، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم والسبع المثانی، ج 7،‌ ص 62، ناشر: دار إحیاء التراث العربی – بیروت).
و بر اساس بعضى روایات، این عذاب سخت براى یکى از همین حواریین است که محل عیسى را به دشمنان نشان داد:
وقال وهب: طرقوا عیسى فی بعض اللیل فأسروه ونصبوا خشبة لیصلبوه؛ فلمّا أرادوا صلبه أظلمت الأرض وأرسل اللّه الملائكة فحالوا بینهم وبینه وصلبوا مكانه رجلاً یقال له یهودا وهو الذی دلّهم علیه. وذلك أنّ عیسى جمع الحواریین تلك اللیلة وأوصاهم، ثم قال: لیكفرنّ أحدكم قبل أن یصیح الدیك ویبیعنی بدراهم یسیرة. فخرجوا وتفرّقوا، وكانت الیهود تطلبه. فأتى.
وهب مى‌گوید : در دل شب عیسى را به اسارت گرفته و چوب‌هایى را نصب كردند تا او را به صلیب كشتند، همین كه خواستند او را به صلیب بكشند، زمین تیره و تار شد و خداوند فرشتگان را فرستاد تا بین عیسى و یهودیان فاصله بیندازند ، فردى به نام یهودا را كه محل عیسى را به آنان گفته بود، عوض عیسى به صلیب كشبدند؛ چون در همان شب عیسى حواریون را جمع كرد و سفارشهاى لازمه را به آنان گفته بود ؛ از جمله این درخواست را مطرح كرد كه آیا یكى از شما حاضر است جانش را قبل از آن كه خروس صبحگاهى ندا دهد ، فداى من كند؟ همه آن او را ترك كرده؛ در حالی كه یهودیان به دنبال دستگیری وى بودند.
(الثعلبی النیسابوری أبو إسحاق أحمد بن محمد بن إبراهیم (متوفای427هـ) الكشف والبیان، (متوفای 427 هـ - 1035م)، ج 3، ص 79، تحقیق: الإمام أبی محمد بن عاشور، مراجعة وتدقیق الأستاذ نظیر الساعدی، ناشر: دار إحیاء التراث العربی - بیروت، الطبعة: الأولى، 1422هـ-2002م)
شبیه همین مضمون در روایات ذیل آمده است:
أخرج عبد بن حمید والنسائی وابن أبی حاتم وابن مردویه عن ابن عباس قال: لما أراد الله أن یرفع عیسى إلى السماء خرج إلى أصحابه وفی البیت إثنا عشر رجلا من الحواریین فخرج علیهم من غیر البیت ورأسه یقطر ماء فقال: إن منكم من یكفر بی اثنی عشر مرة بعد أن آمن بی ثم قال: أیكم یلقى علیه شبهی فیقتل مكانی ویكون معی فی درجتی فقام شاب من أحدثهم سنا فقال له: اجلس ثم أعاد علیهم فقام الشاب فقال: اجلس ثم أعاد علیهم فقام الشاب فقال: أنا فقال: أنت ذاك فألقى علیه شبه عیسى ورفع عیسى من روزنة فی البیت إلى السماء 
قال: وجاء الطلب من الیهود فأخذوا الشبه فقتلوه وصلبوه وكفر به بعضهم اثنی عشر مرة بعد أن آمن به.
ابن عباس گفت: زمانی كه خداوند می‌خواست عیسى را به سوى آسمان ببرد ، آن حضرت نزد یارانش رفت؛ در حالى كه در آن خانه دوازده نفر از حواریون بود. مسیح در حالى كه قطرات آب از سرش مى‌چگید نزد حواریان آمد و گفت: كدامیك از شما  حاضر است به جاى من فدا شود (این سخن را دوازده مرتبه تكرار كرد)، كدامیك از شما حاضر شبیه من شود و به جاى من كشته شود تا همراه من و در رتبه من باشد؟ جوانى كه از همه سنش كمتر بود ، اعلام آمادگى كرد، گفت : بنشین . سپس درخواستش را چندین مرتبه تكرار كرد كه بازهم همان جواب پاسخ مثبت داد. شبه عیسى بروی افكنده شد و عسى از سوراخى كه در سقف خانه بود، به طرف آسمان بالا رفت.
راوى مى‌گوید : یهودیان برای دستگیرى عیسى حمله كردند و شبیه او را گرفته و كشتند و به صلیب كشیدند . باقی مانده از حواریون نیز به او كافر شدند.
(السیوطی، عبد الرحمن بن الكمال جلال الدین (متوفای911هـ)، الدر المنثور، ج 2، ص 727، ناشر: دار الفكر - بیروت – 1993؛
القرشی الدمشقی، إسماعیل بن عمر بن كثیر أبو الفداء (متوفای774هـ)، تفسیر القرآن العظیم، ج 1، ص 575، ناشر: دار الفكر - بیروت – 1401هـ؛
ابن كثیر الدمشقی، إسماعیل بن عمر القرشی أبو الفداء، البدایة والنهایة، ج 2، ص 92، ناشر: مكتبة المعارف – بیروت).
مقصود همه صحابه است؟ به طور قطع باطل است:
اما اگر مقصود همه كسانى باشد كه آن پیامبر را دیده و در زمان حیات او، نبوت او را قبول كردند (صحابه آن پیامبر) این مطلب به طور قطع خلاف واقعیت است؛ زیرا هنگامى كه ثابت شد كه عده‌اى از اول مومنین به انبیا كافر شده‌اند، واى به حال سائرین؛ همیشه عده‌اى از همین اصحاب انبیاء؛ چه در حیات و چه پس از رحلت آنان با روش و سیره آنان مخالفت کرده و دست به تحریف دین مى‌زدند.
ماجراى مخالفت قوم موسى و گوساله پرستى ایشان شاهدى قوى بر این مدعا است. 
ابن عباس سامرى را از همسایگان موسى علیه السلام مى‌داند و مى‌گوید به حضرت ایمان آورده بود!!!
قال الزجاج وقال عطاء عن ابن عباس: بل كان رجلاً من القبط جاراً لموسى علیه السلام وقد آمن به.
ابن عباس گفته: سامرى مردى قبطى و همسایه موسى بود كه به او ایمان آورده بود.
(الرازی الشافعی، فخر الدین محمد بن عمر التمیمی (متوفای604هـ)، التفسیر الكبیر أو مفاتیح الغیب، ج 22، ص 87، ناشر: دار الكتب العلمیة - بیروت، الطبعة: الأولى، 1421هـ - 2000م).
و با كارى كه همین سامرى انجام داد، از میان ششصد هزار نفرى كه همراه موسى بودند، تنها 12000 نفر با ایمان باقى ماندند!!!.
فخر رازى مى‌نویسد:
المسألة الثانیة: المراد بالقوم ههنا هم الذین خلفهم مع هارون علیه السلام على ساحل البحر وكانوا ستمائة ألف افتتنوا بالعجل غیر أثنی عشر ألفاً.
مقصود از قوم ، افرادى هستند كه آنان را با هارون بركناره ساحل دریا كه شش صد هزار نفر بودند، ترك كرده بود كه به وسیله گوساله گمراه شدند و فقط دوازده هزار نفر سالم ماندند.
(الرازی الشافعی، فخر الدین محمد بن عمر التمیمی (متوفای604هـ)، التفسیر الكبیر أو مفاتیح الغیب، ج 22، ص 87، ناشر: دار الكتب العلمیة - بیروت، الطبعة: الأولى، 1421هـ - 2000م).
قارون نیز از كسانى بود كه او را به خاطر نورانى بودن چهره،‌ منوّر صدا مى‌زدند؛‌ وى پسر عموى موسى بود و به حضرت ایمان آورده بود؛ اما در زمان حیات آن حضرت كافر شد.
طبرى مى‌نویسد:
حدثنا بن بشار قال ثنا عبد الرحمن قال ثنا سفیان عن سماك بن حرب قال ثنا سعید عن قتادة إن قارون كان من قوم موسى كنا نحدث أنه كان بن عمه أخی أبیه وكان یسمى المنور من حسن صوته بالتوراة ولكن عدو الله نافق كما نافق السامری فأهلكه البغی.
قارون از قوم موسى بود و شنیده بودیم كه او پسر عموى برادر پدرى او است و چون تورات را با صدای خوش مى‌خواند به او منوّر مى‌گفتند ؛ ولى این دمشن خدا منافق بود ؛ همان‌گونه كه سامرى منافق بود و تجاوزگرى‌اش او را نابود كرد.
(الطبری، أبی جعفر محمد بن جریر (متوفای 310هـ)، جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج 20، ص 106، ناشر: دار الفكر، بیروت – 1405هـ).
و...
مؤمنین پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، از مومنین زمان حضرت برترند:
جداى از اینكه رسول خدا (صلى الله علیه وآله) بر خلاف این ادعا، به جاى اینكه اصحاب خویش را برادران خویش معرفى كند، مى‌فرمایند برادران من كسانى هستند كه من را ندیده‌اند و به من ایمان مى‌آورند!!! و آن‌ها را مدح بسیار مى‌كنند:
12600 حدثنا عبد اللَّهِ حدثنی أبی ثنا هَاشِمُ بن الْقَاسِمِ قال حدثنا حسن عن ثَابِتٍ عن أَنَسِ بن مَالِكٍ قال قال رسول اللَّهِ صلى الله علیه و آله سلم طُوبَى لِمَنْ آمَنَ بی ورآنی مَرَّةً وَطُوبَى لِمَنْ آمَنَ بی ولم یرنی سَبْعَ مِرَارٍ 
رسول خدا فرمود: خوشا به حالی كسى كه به من ایمان داشته باشد و یك مرتبه مرا ببیند و خوشا به حال كسى كه به من ایمان بیاورد و مرا نبیند ؛ این جمله را هفت مرتبه تكرار فرمود.
و در ادامه مى‌نویسد:
12601 حدثنا عبد اللَّهِ حدثنی أبی ثنا هَاشِمُ بن الْقَاسِمِ ثنا حسن عن ثَابِتٍ عن أَنَسِ بن مَالِكٍ قال قال رسول اللَّهِ صلى الله علیه وسلم وَدِدْتُ انی لَقِیتُ إخوانی قال فقال أَصْحَابُ النبی صلى الله علیه وسلم أَوَلَیْسَ نَحْنُ إِخْوَانَكَ قال أَنْتُمْ أصحابی وَلَكِنْ إخوانی الَّذِینَ آمَنُوا بی ولم یرونی.
رسول خدا فرمود: دوست دارم برادرانم را زیارت مى‌كردم، اصحاب گفتند: مگر ما برادران شما نیستیم؟ فرمود : شما یاران من هستید؛ ولى برادران من افرادى هستند كه به من ایمان مى‌آورند و مرا ندیده‌اند.
(الشیبانی، أحمد بن حنبل أبو عبدالله (متوفای241هـ)، مسند أحمد بن حنبل، ج 3، ص 155، ناشر: مؤسسة قرطبة – مصر).
نتیجه:
نمى‌توان به طور عموم گفت که نخستین مؤمنان و پیروان هر دینى بهترین افراد آن دین هستند؛ بلكه در میان آن‌ها، مانند سایر افراد هر امتی، خوب و بد وجود داشته است.



طبقه بندی: پیامبرشناسی، امام شناسی، براهین شیعه، قرآن و احادیث،

[ چهارشنبه 1391/11/25 ] [ 23:16 ] [ سعید عسگری ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه